xe property news

Ποιοι κερδίζουν και ποιοι χάνουν από τις αλλαγές στο νόμο Κατσέλη

Η άρση του τραπεζικού απορρήτου, και μάλιστα σε βάθος πενταετίας, είναι η σημαντικότερη αλλαγή που επέρχεται στο νόμο Κατσέλη – Σταθάκη (ν.3869/2010), σύμφωνα με τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου με τα τελευταία προαπαιτούμενα, όπως ήδη έχει γράψει η Χρυσή Ευκαιρία.

Πλέον, όπως ορίζεται, ο οφειλέτης υποχρεώνεται να παραιτηθεί του τραπεζικού του απορρήτου, καθώς και να υποβάλει υπεύθυνη δήλωση περί μη πτωχευτικής ικανότητάς του. Η διάταξη αποσκοπεί στην αποκάλυψη στρατηγικών κακοπληρωτών, οι οποίοι είχαν μεγάλα ποσά κατατεθειμένα σε πιστωτικά ιδρύματα που δεν είναι διάδικοι (σ.σ. δηλαδή σε άλλες τράπεζες από αυτές που χρωστούν). Περαιτέρω αποσκοπεί στο να αποτρέψει την άσκηση αιτήσεων από πρόσωπα με πτωχευτική ικανότητα, τα οποία επιδιώκουν να επωφεληθούν της αυτοδίκαιης αναστολής εκτέλεσης μέχρι την ημέρα επικύρωσης.

Συγκεκριμένα, με την αίτηση υποβολής για την υπαγωγή στο νόμο, θα κατατίθεται δήλωση του οφειλέτη ότι παρέχει άδεια σε οποιοδήποτε πιστωτικό ίδρυμα, στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή, να διαβιβάζει, έως τη συζήτηση της αίτησης, στους πιστωτές κατά των οποίων στρέφεται η αίτηση, την κίνηση των τραπεζικών του λογαριασμών και των λοιπών τραπεζικών προϊόντων (άρση τραπεζικού απορρήτου του άρθρου 1 του ν. 1059/1971, Α’ 270) για τη χρονική περίοδο από πέντε έτη πριν την άσκηση της αίτησης έως την ημέρα της συζήτησής της. Η άρση του τραπεζικού απορρήτου αφορά και τις εκκρεμείς υποθέσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο, προβλέπεται η μη υπαγωγή των οφειλετών στο προστατευτικό πλαίσιο του νόμου, σε περίπτωση που οι αιτήσεις υπαγωγής τους απορρίφθηκαν, είτε επειδή σκόπιμα κατέστησαν αφερέγγυοι (π.χ. οδηγήθηκαν σε χρεωκοπία, μεταβίβασαν περιουσία δολίως σε άλλα πρόσωπα), είτε επειδή σκόπιμα παραποίησαν την οικονομική τους κατάσταση (π.χ. απέκρυψαν περιουσία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό).

Επιπλέον, προβλέπεται μη αυτόματη αναστολή των καταδιωκτικών μέτρων, σε περίπτωση που ο οφειλέτης έχει παραιτηθεί δύο φορές από αίτηση υπαγωγής στο νόμο και υποβάλλει νέα, για τρίτη φορά, δυνατότητα ανάκλησης αναστολής καταδιωκτικών μέτρων σε περίπτωση συστηματικής καθυστέρησης των δόσεων, ακόμη κι αν είναι λιγότερες από τρεις, καθώς και απαγόρευση υποβολής νέας αίτησης από τον οφειλέτη, εάν ο λόγος απόρριψης της πρώτης ήταν ο δόλος.

Επίσης παρέχεται δυνατότητα προστασίας της πρώτης κατοικίας με βάση την εμπορική και όχι την αντικειμενική αξία της, ενώ η αδυναμία πληρωμής από κληρονόμους υπερχρεωμένων ακινήτων δεν θα θεωρείται defacto ότι υποκρύπτει δόλο.

Προβλέπονται επιπλέον οι εξής αλλαγές:

−Εάν η δίκη ματαιωθεί κατόπιν αίτησης του οφειλέτη και δεν ζητήσει νέα ημερομηνία εκδίκασης εντός 30 ημερών, τότε θα θεωρείται ότι ο οφειλέτης παραιτήθηκε της αίτησής του για υπαγωγή στο νόμο.

−Αναδρομική κατάργηση της παύσης ή του περιορισμού της τοκογονίας, σε περιπτώσεις αιτήσεων που απορρίφθηκαν από το δικαστήριο.

−Παροχή δικαιώματος στους εγγυητές που εκπλήρωσαν την υποχρέωσή τους, όπως προκύπτει από την εγγύηση, να υποκαταστήσουν τον πιστωτή στο σχέδιο αποπληρωμής.

 

Τέλος ορίζεται ότι πρόκειται να εκδοθεί κοινή υπουργική απόφαση για την επιδότηση των δόσεων από το Δημόσιο, ρύθμιση η οποία είχε ψηφισθεί από το 2015, αλλά δεν έχει εφαρμοσθεί.